Szklanym okiem w szklany ekran

5 komentarzy

przeskocz do formularza

ronin 08 lipca 2006, 12:26
Jeżeli proponujesz dubbing zamiast lektora to zgiń przepadnij.
sharnik 08 lipca 2006, 12:31
Dubbing jest o niebo lepszy od lektora, chociażby ze względu, że osoba nieosłuchana z lektorem jest w stanie wychwycić kto wypowiedział daną kwestię, wszelkie kłótnie i dyskusje wychodzą o wiele lepiej (lektor nie jest w stanie z odpowiednią szybkością kłócić się sam ze sobą).

Ale nie, nie proponuję dubingu, ale napisy - może przynajmniej siedzący godzinami przed telewizorami Polacy przestaliby być analfabetami. A i języki by poznali.
maras 08 lipca 2006, 22:57
Napisy w telewizji to byłaby piękna sprawa... dla tych 10% widzów, którym zależy na nauczeniu się języka. A dla reszty byłoby tylko utrudnienie:

- dzieci i słabo wykształceni ludzie, którzy mają problemy z czytaniem;
- rodziny, grupy znajomych itp., dla których telewizja robi na spotkaniach towarzyskich za "podkład" i pretekst do konwersacji: zaczynamy oglądać film, potem ktoś rzuca jakiś komentarz, drobna dyskusja, i wracamy do oglądania - ale w międzyczasie podświadomie rejestrujemy to, co się dzieje na ekranie (dzięki temu, że słyszymy wypowiedzi postaci w naszym języku). Natomiast, jeżeli film ma napisy, to w momencie gdy przestaje się czytać, a dodatkowo umysł "przestawia się na język polski" w celu rozmowy ze znajomymi, tracimy kontakt z filmem, w związku z czym nie ma możliwości poźniejszego odtworzenia fabuły
- "panie domu", które chcą śledzić dzieje Zbuntowanego Aniola / Mirabelli gotując w tym czasie obiad w kuchni/robiąc na drutach itp. (tj. nie mogąc patrzeć na ekran), a nieznające języka.

We wszystkich powyższych przypadkach kończy się na zmianie kanału.
Sprawa jest prosta: ogromna większość widzów nie ogląda telewizji w celach edukacyjnych, lecz żeby się odprężyć i zapomnieć na moment o pracy i problemach. Konieczność czytania napisów implikowałaby dla takich osób dodatkowym wysiłek - konieczność koncentracji, przyjęcia pozycji siedzącej (bo leżąc np. na boku czyta się dość niewygodnie), ciągłego wpatrywania się w ekran itp. motywowałaby raczej tego typu widzów do zmiany kanału.

W związku z czym obawiam się, że telewizja, która stosowałaby napisy, nie miałaby szans na przetrwanie na rynku. Ewentualnie, partia, która wdrożyłaby przymus emisji filmów z napisami, zamiast lektora (dla wszystkich stacji telewizyjnych), straciłaby znaczną część elektoratu. Tak czy siak, na dziś dzień pomysł ten jest raczej niewykonalny.

W skrócie: moim zdaniem problem nie polega na tym, że telewizja emituje filmy z lektorem, tylko że LUDZIOM NIE PODOBAJĄ SIĘ filmy z napisami.

----------------------------
A odnośnie kwestii lektor vs dubbing...

Masz rację, że kłótnie wychodzą bardziej przekonująco w dubbingu... Chociaż jakoś nigdy nie miałem problemów z odgadywaniem, które kwestie są wypowiadane przez którą postać (bo zawsze się słyszało trochę tła)... Może mało dynamiczne filmy oglądałem ;)

Dobrze zrobiony dubbing jest do przełknięcia, zdarzają się nawet perełki w rodzaju "Shreka", ale niestety w wielu przypadkach kompletnie psuje on klimat filmu. W hiszpańskiej wersji "Gwiezdnych Wojen", Maestro Dzioda (Yoda ;-) ) brzmi tak nieprzekonująco, że aż mi się płakać chciało. Absolutne zero intonacji... ;(

W filmach z lektorem takiego problemu nie ma, bo nawet, jeżeli mówi on w sposób monotonny, to słyszymy w tle intonację i akcent oryginalnego aktora/aktorki, dlatego bardziej mi się podobają do dubbingu.

Co nie zmienia faktu, że nie ma jak oryginalna wersja z napisami w oryginalnym języku ;)

PS. Co jest z tą stronką, że tylko spod jedynej słusznej przeglądarki (IE) idzie wklejać komentarze?
sharnik 08 lipca 2006, 23:15
Dla dzieci i osób słabo wykształconych problemem byłoby to może przez pierwszy miesiąc, po którym byliby oni zmuszeni (o, zgrozo!) nauczyć się czytać. Na dłuższą metę nie stanowiłoby to żadnego kłopotu. Swoją pewność opieram na fakcie, że działa w Portugalii, gdzie największym problemem kraju ostatnimi laty jest właśnie brak edukacji. Dzieci się uczyć nie chcą i rzucają szkołe z chwilą skończenia 15, lub 16-tu lat, czyli przy pierwszej możliwej okazji. A stare pokolenia, uczone za Salazara, a więc w wielu wiejskich rejonach po prostu nie uczone też nie protestuje.

Co do "podkładu", to powiedz mi, czy w tym charakterze ogląda się filmy? Czy raczej talk-showy, teleturnieje, telenowele, wiadomości? Bo wydaje mi się, że to drugie, a te produkcje są akurat w języku ojczystym.

Z "paniami domu" na bieżąco nie jestem, ale zwróć uwagę na podbój programu telewizynego przez rodzime telenowele - plebania, na dobre i na złe, klan, na wspólnej, etc. Wydaje mi się, że wypierają one te stare argentyńsko-wenezuelskie kultowe produkcje.

Nawiązujac do konieczności przybrania pozycji siedzącej - ja oglądam filmy na kompie ostatnio leżąc, mój ojciec ogląda telewizję zawsze leżąc, a ogląda dużo Planete, Discovery, gdzie zdarzają się programy z napisami i ten fakt (pozycja horyzontalna) mu nie przeszkadza.

Argumentacja, że lektor nie jest taki zły pochodzi z tylko jednego źródła - jesteśmy przez niego indoktrynowani od najmłodszych lat i nauczyliśmy się 'obchodzić' jego niedociągnięcia (vide nasłuchiwanie tonu głosu oryginalnego aktora i treści od lekora). Chyba nie o to chodzi, żeby się przyzwyczajać do złych rozwiązań ;)

ps - ten komentarz wrzucam właśnie z Epiphany i działa ;)
maras 09 lipca 2006, 20:00
Jeżeli chodzi o "podkład", to ogląda się generalnie wszystko jak leci, ale masz rację, że bardzo wiele emitowanych programów jest po polsku, więc faktycznie wspomniane przez mnie skutki wprowadzenia napisów byłyby mocno zamortyzowane.

Osobiście jestem zresztą zwolennikiem napisów i uważam przymuszanie ludzi do nauki czytania za bardzo dobry pomysł, chciałem tylko powiedzieć, że osobom zainteresowanym (czyt. przymuszanym) zapewne się to nie spodoba, więc mogą pojawić się problemy z "przepchnięciem" takiej ustawy w sejmie (bo kto lubi narażać się wyborcom?).

Ale tutaj nie będę się na razie więcej kłócił, bo sam polskiej telewizji praktycznie nie oglądam. Jeżeli w Portugalii taki eksperyment przeszedł, to może w Polsce też żadnych zamieszek by z tego powodu nie było ;).
Na najbliższym spotkaniu rodzinnym zapytam krewnych - maniaków telewizyjnych, co o tym sądzą :)

No i jeden z argumentów przeciwko napisom nadal pozostaje w mocy - w telewizji nie ma pauzy, ani przewijania, w związku z czym widz nie znający języka, w momencie np. wyjścia do kuchni, traci bezpowrotnie fragment fabuły (natomiast w obecnej sytuacji wystarczy podgłosić telewizor). Wykluczają one też wykonywanie wielu czynności, które wymagają skupienia wzroku (rysowanie, czy wspomniane szydełkowanie). Dlatego nie uważam napisów w telewizji za perfekcyjne rozwiązanie (chociaż lepsze od lektora, a zwłaszcza dubbingu).

Idealną opcją byłoby wprowadzenie (za parę lat), zamiast opłat radiowo-telewizyjnych i telewizji publicznej, podatku na utrzymanie państwowego repozytorium filmów i programów, które każdy mógłby sobie sciągnąć i obejrzeć w dowolnym momencie. Z napisami i stop-klatką na wypadek, jakby pęcherz przycisnął ;)

A jakby ktoś bardzo tęsknił za lektorem, to zawsze może zainstalować sobie syntezator mowy...

-----
> (...)klan, na wspólnej, etc. Wydaje mi się, że wypierają one te stare argentyńsko-wenezuelskie kultowe produkcje. <

Właściwie jakby spojrzeć na to w ten sposób, to wprowadzenie napisów może nawet przynieść podwójny efekt: raz, jak napisałeś, zmusi ludzi do ćwiczenia czytania, a dwa, że zwiększy się popularność polskich filmów ;-)
-----

PS. A dodawanie nadal się rypie (Firefox 1.0.7, WinXP)...

Dodaj komentarz

Autor jest wymagany, a HTML niedozwolony.

7 ton lnu

Szklanym okiem w szklany ekran

O wpisie

5 komentarzy

Dodaj komentarz

Autor

Kontakt

Kategorie

Archiwa