prasowa patologia

7 komentarzy

przeskocz do formularza

przemek 11 stycznia 2006, 19:01
Przecież autor nie utożsamił wszystkich gier z patologią.
No i jeśli nie umiesz odróżnić gieły od Diablo to... cóż... O takich właśnie ten artykuł jest. :)
sharnik 12 stycznia 2006, 11:45
Autor utożsamił handel wirtualnymi (nie istniejącymi naprawdę) przedmiotami z patologią. Nie gry.
A wytłumacz mi, jesli możesz, w jaki sposób jakiś artefakt w Diablo jest bardziej wirtualny niż akcje na giełdzie.
maras 12 stycznia 2006, 18:54
>> A wytłumacz mi, jesli możesz, w jaki sposób jakiś artefakt w Diablo jest bardziej wirtualny niż akcje na giełdzie. <<

Zgodzisz sie chyba, ze np. Wiesniacza Korona nie istnieje w realnym swiecie, poza gra. A za akcjami kryja sie jednak konkretne przedsiebiorstwa: kupujac akcje Rafinerii Gdanskiej stajesz sie po czesci jej wlascicielem, i jesli masz duzy udzial w akcjach, mozesz czesto wspoldecydowac o losie spolki. To, ze nie jestes *jedynym* wlascicielem tych (niewatpliwie materialnych) kolumn do destylacji frakcyjnej, rurociagow, stacji benzynowych itp. nie zmienia ich nagle w cos wirtualnego!

>> tylko po to, żeby otrzymać jakiś papierek.. <<
Rozumiem, ze bezwartosciowe papierki z liczba 50 i podobizna krola Kazia tez odruchowo wyrzucasz do smietnika? ;)

A wracajac do tematu...
Trudno nie winic cwaniaczkow, ktorzy czerpia pieniadze z wykorzystywania netoholikow z Kompleksem Malego Artefakta.
Ale przeciez gry tez maja swoje za uszami. Wezmy sama nature RPGow (przynajmniej tych komputerowych), gdzie sukces w grze zalezy w przewazajacej mierze nie od twoich umiejetnosci jako gracza (jak w warcabach, quake'u, command&conquer), ani od losu (monopoly, poker) lecz od ilosci czasu, ktory poswiecilo sie na rozwoj bohatera.

I tu pojawia sie nasze ulubione slowo. Patologia.

To nie sam "handel wirtualnosciami" jest chory. Sprzedaz nie istniejacych rzeczy kwitnie od dawien dawna - uliczni artysci, zebracy itp.(odsylam do jednego z pierwszych komiksow Asu na paski.org :)). Nie tu lezy problem.

Slowo "patologia" odnosi sie do okolicznosci, w jakich nastepuje "wymiana handlowa". Chorzy sa ludzie, ktorzy na tyle uzaleznili sie od gry, ze zamiast pojsc na obiad wydaja pieniadze na wirtualny miecz, nie pojmujac (nie chcac pojac?), ze administrator serwera jest w stanie wygenerowac w kilka sekund tysiace takich przedmiotow. I sa to w duzej mierze dzieciaki; nastolatki, ktore w realnym swiecie jeszcze niewiele potrafia, a cRPG/MMORPG daje im przez sam fakt grania mozliwosc "bycia kims". W tym swietle caly ten proceder handlu rzeczami nieistniejacymi jest po prostu zly. Nie ma wymowek dla czerpania korzysci z cudzej slabosci.
sharnik 12 stycznia 2006, 22:37
> Zgodzisz sie chyba, ze np. Wiesniacza Korona nie istnieje w realnym swiecie, poza gra. A za akcjami kryja sie jednak konkretne przedsiebiorstwa.

Za Wieśniaczą Koroną jednakowoż kryją się konkretne z niej zyski - przyjemne spędzanie czasu przy wzbogaconej rozgrywce. Płacisz faktycznie za usługę, nie za przedmiot.

> Rozumiem, ze bezwartosciowe papierki z liczba 50 i podobizna krola Kazia tez odruchowo wyrzucasz do smietnika? ;)

Nigdzie nie pisałem, że gardzę wirtualnymi dobrami. Same w sobie bezwartościowe papierki z iczbą 50 i starym Kaziem zbieram na równi ze znajdowanymi na ulicy Wieśniaczymi Koronami.

> Trudno nie winic cwaniaczkow, ktorzy czerpia pieniadze z wykorzystywania netoholikow z Kompleksem Malego Artefakta.

Proszę tu nie mieszać netoholizmu z uzależnieniem od gier komputerowych. Zresztą, handel artefaktami to tylko część owego obrotu wirtualnościami. Są ludzie, którzy kupują całe, już doświadczone postacie, aby móc sobie w spokoju pograć godzinkę albo dwie wieczorem, po pracy, a nie mają czasu sami żmudnie dochodzić do poziomu, w którym owa gra zaczyna nabierać smaku. I z netoholizmem, czy żerowaniem na kompleksach nie ma to nic wspólnego. To zwykła oferowana usługa.

>Slowo "patologia" odnosi sie do okolicznosci, w jakich nastepuje "wymiana handlowa". Chorzy sa ludzie, ktorzy na tyle uzaleznili sie od gry, ze zamiast pojsc na obiad wydaja pieniadze na wirtualny miecz (...)

Odnoszę wrażenie, że "odrobinę" przesadzasz traktując sprzedawców wirtualności jak dilerów narkotków ("chodź, zobacz jaki wspaniały miecz. pierwszy dostaniesz gratis .."). Powinieneś sobie uzmysłowić, że ogromna większość grających w cRPGi nie jest od nich uzależniona i nie wydaje ostatnich groszy kieszonkowego na Wieśniaczą Koronę na allegro, zamiast na pączka w szkolnej stołówce.

Pozwól również, że zwrócę uwagę na końcówkę cytowanego artykułu - "osoby postronne dostrzegą w _całym_ tym handlu wirtualnościami" (podkreślenie moje). Oczywiście, że patologie są wszędzie, nawet w Kościołach, ale nie znaczy to, żeby po ich pojedynczych przypadkach oceniać całe grupy zjawisk.
maras 13 stycznia 2006, 16:43
Na początek dwa DISCLAIMERy ;)

- "netoholizm". Słusznie zauważyłeś, że miałem na myśli uzależnienie od gier internetowych. Nie wiem, czy istnieje pojedyncze słowo, które by to oddawało.. Poniżej będę używał "maniaka".

- "całość"
> "osoby postronne dostrzegą w _całym_ tym handlu wirtualnościami" (podkreślenie moje).
>> W tym swietle _caly_ ten proceder handlu rzeczami nieistniejacymi jest po prostu zly. (tutaj moje podkreślenie :))

Miałem na myśli, że handel wirtualiami jest niemoralny, gdy tyczy się osób uzależnionych (a nie wiem, kto inny wydałby $870 na wirtualny miecz).
----------------------------------------------
GIEŁDOWY FLAME c.d. :)

> Za Wieśniaczą Koroną jednakowoż kryją się konkretne z niej zyski - przyjemne spędzanie czasu przy wzbogaconej rozgrywce. Płacisz faktycznie za usługę, nie za przedmiot.

Otóż to, kupując artefakt płacisz za rozrywkę, tak jakbyś kupował np. bilet do kina. Natomiast na giełdzie stajesz się współwłaścicielem czegoś namacalnego, wiec pewna różnica istnieje.

> Nigdzie nie pisałem, że gardzę wirtualnymi dobrami.

Sorry, odniosłem takie wrażenie z tonu Twojej pierwszej wypowiedzi odnośnie giełdy ("tylko po to, żeby otrzymać jakiś papierek").

--------------------------------------------
PATOLOGIE

> Powinieneś sobie uzmysłowić, że ogromna większość grających w cRPGi nie jest od nich uzależniona (...)

Zgadzam się, że wiele osób grających w MMORPG to dorośli ludzie pokroju dra Nowosada, świadomi natury swojego zakupu. Natomiast sam znam osoby, dla których gry fabularne (komputerowe bądź "zwykłe") stoją (lub stały, gdy byli nastolatkami) na równi ze światem realnym. "Addidction" might not be the right word, but it's the first one that comes to mind, jakby powiedział Palahniuk ;)

Jest jeszcze jedna kwestia, która napawa mnie niechęcią do obrotu wirtualnościami. Kupując dobra "realne" (np. samochód), płacisz za materiał, z którego jest wykonany, za pracę włożoną w jego konstrukcję, i za wysiłek handlarza włożony w jego znalezienie i dostarczenie Tobie. W przypadku artefaktów wirtualnych pierwsze dwa czynniki nie mają miejsca. Pozostaje kwestia "kupca", i tutaj mamy dwa scenariusze.

- wariant optymistyczny - Handlarz poświęca ogromne ilości szukając w pocie czoła artefaktów, a gracz płaci mu prawdziwe pieniądze. Sprawiedliwość niby jest, ale cóż za absurd! Godziny pracy (bo grą trudno to nazwać), w poszukiwaniu czegoś, co można wytworzyc kilkoma kliknięciami. W realnym świecie byłby to bezsens na miarę wysłania pewnemu afrykańskiemu plemieniu, którego członkowie postanowili przyjąć chrzest, statku wypełnionego beczkami z wodą święconą.
- wariant pesymistyczny - ile wysiłku kosztowałoby porozumienie się handlarza ze znajomym administratorem (np. serwera Diablo), i nabywanie od niego (czyt. "przypadkowe" znajdowanie) artefaktów po cenie "hurtowej"? Biorąc pod uwagę, że admini nie są znani szerokiej publiczności, korupcja jest całkiem realną możliwością... A w grę wchodzą prawdziwe pieniądze.

Ujmując sprawę najprościej - boję się o losy moich przyszłych dzieci. W obliczu presji rówieśniczej, nie będzie można odmówić dziecku dostępu do gier, zapewne również do tych sieciowych, nie skazując go tym samym na drwiny i samotność. Z drugiej strony, Technocat (*) słusznie zauważa, że dzisiejsze MMORPGi (zwłaszcza typu Project Entropia, w których posługujesz się realną walutą) zwyczajnie pachną hazardem. Aż się prosi o jakieś regulacje prawne... Czekam na pomysły i opinie :)

(*) http://skeltoac.com/2005/11/21/project-entropia-scam/
sharnik 13 stycznia 2006, 17:31
> nie wiem, kto inny wydałby $870 na wirtualny miecz

Dwie grupy osób. Jedna to lduzie, którzy posiadają pieniądze i chcą się tym popisać wstawiając sobie złote zęby, lub jeżdżąc porsche. Druga to ludzie, którzy posiadają pieniądze i nie żal im ich na rozrywkę, np. ludzie którzy jeżdżą na wyjazdowe mecze piłki nożnej na inny kontynent.

> Natomiast na giełdzie stajesz się współwłaścicielem czegoś namacalnego, wiec pewna różnica istnieje.

Pewna i owszem, ale dla mnie raczej niewielka. Proponuję następujący eksperyment. Zakup niewielką ilość akcji Rafinerii Gdańskiej i spróbuj wspiąć się na jedną z kolumn do destylacji frakcyjnej. W końcu to po części Twoja własność, więc chyba możesz, czyż nie?
Otóż podejrzewam, że nie ;) A 'właścicielem' Rafinerii jesteś właśnie wirtualnie.

> Sorry, odniosłem takie wrażenie z tonu Twojej pierwszej wypowiedzi odnośnie giełdy

Wybacz, po prostu chciał się wdać w ton wypowiedzi autora artykułu ;)

> Jest jeszcze jedna kwestia, która napawa mnie niechęcią do obrotu wirtualnościami.

Mnie bardziej napawają odrazą praktyki dzieci na Tajwanie szyjących buty za grosze, które potem u nas się sprzedaje (w porównaniu) za grubą kasę. Ba, nawet bardziej napawają mnie odrazą firmy tytoniowe, które poniekąd mordują swoich klientów (po wcześniejszym uzależnieniu).
A co do przekrętów handlarzy, to nie jest to specyfika handlu wirtualnościami. Podejrzewam, że ogromna większość przedmiotów, którymi się handluje jest zdobyta w większym lub mniejszym pocie czoła.
Przekręty to jest generalnie domena wszystkiego, gdzie następuje przekazywanie pieniędzy.

> Z drugiej strony, Technocat (*) słusznie zauważa, że dzisiejsze MMORPGi (zwłaszcza typu Project Entropia, w których posługujesz się realną walutą) zwyczajnie pachną hazardem.

Technocat dla mnie po prostu zauważa, że Project Entropia to nie jest gra darmowa (co zresztą bez problemu mozna wywnioskować z ich strony). Zresztą, można grać za darmo wystarczająco długo, żeby samemu do tego dojść.

Jakiś prawnych akcji bardziej według mnei wymagają spamerzy, firmy instalujące dialery, wielbiciele phishingu. To jest "ciemna strona internetu", a nie MMORPGi.
maras 14 stycznia 2006, 13:42
> Technocat dla mnie po prostu zauważa, że Project Entropia to nie jest gra darmowa (co zresztą bez problemu mozna wywnioskować z ich strony).
>> 6) My best advice to you? Don't play it, it's highly addictive and has every trait of gambling, you try and recoup your losses, the old gambling mentality is strewn throughout this game.

Zwróć uwagę, że np. idąc do teatru płacisz z góry konkretną sumę i wiesz czego się spodziewać. Tak samo w grach z abonamentem. A tutaj jest inaczej - czujesz, że masz szansę coś w tej grze zarobić. Dodatkowo, co chwilę widzisz, że ktoś inny wygrywa całkiem spore sumy, co daje ci dodatkowy bodziec do "inwestowania" pieniędzy... Twoje
własne wygrane zachęcają Cię z kolei do zwiększenia stawki (np. kupna lepszego łuku, który zużywa się w równie szybkim tempie, a musisz wydawać więcej na naprawy). Czyli mamy klasyczną sytuację z kasyna, a mentalność ludzka jest taka, że większość osób, która coś wygra, gra tak długo, aż odejdzie z pustymi rękoma. Jednym słowem mamy zwykły hazard, tyle że pod przykrywką gry sieciowej. Moi rodzice zawsze powtarzali, że nieładnie jest się zakładać, bo to się źle kończy. ;)

Pomijam już fakt, że w kasynie (zakładając uczciwość krupierów) jesteś przynajmniej w stanie wyliczyć prawdopodobieństwo wygranej, a tutaj wszystkie algorytmy są tajne i trudno ocenić, ile pieniędzy zyska się za ustrzelenie jakiegoś potwora.

> Zakup niewielką ilość akcji Rafinerii Gdańskiej i spróbuj wspiąć się na jedną z kolumn do destylacji frakcyjnej.

Gdybyś zakupił 0.01% (bo na tyle może byłoby nas stać), to zapewne dojdą do wniosku, że szkody, które mógłbyś wyrządzić ułamując przy upadku jakiś ważny element, są więcej warte niż całe te twoje akcje. Nie sądzę natomiast, żeby przeszkadzano tam wejść np. Kulczykowi, gdyby wykupił 40%.

> Ba, nawet bardziej napawają mnie odrazą firmy tytoniowe, które poniekąd mordują swoich klientów (po wcześniejszym uzależnieniu).

Nigdzie nie mówiłem, że popieram praktyki wspomnianych firm tytoniowych ani tekstylnych. Z mniejszym złem też powinno się jednak walczyć. To, że Hitler wymordował tysiące ludzi w obozach koncentracyjnych nie znaczy, że nie należy karać np. złodziei albo chuliganów.

Jeżeli chodzi o przestępstwa komputerowe, to oczywiście phishing, instalowanie dialerów, rootkitów itp., są niewątpliwie problemem. Co nie zmienia faktu, że przydałyby jakieś przepisy dotyczące MMORPG, skoro sprowadzają się do wirtualnego kasyna (i w dodatku mogą w nich grać niepełnoletni).

> Dwie grupy osób. Jedna to lduzie, którzy posiadają pieniądze i chcą się tym popisać wstawiając sobie złote zęby, lub jeżdżąc porsche. Druga to ludzie, którzy posiadają pieniądze i nie żal im ich na rozrywkę, np. ludzie którzy jeżdżą na wyjazdowe mecze piłki nożnej na inny kontynent.

Ok, przyjmuję argument. Co nie zmienia faktu, że dla mnie ludzie, którzy płacą za to, żeby być w czymś najlepsi (bo do tego się sprowadza kupowanie super-potężnych artefaktów), są godni pożałowania...

Dodaj komentarz

Autor jest wymagany, a HTML niedozwolony.

7 ton lnu

O wpisie

7 komentarzy

Dodaj komentarz

Autor

Kontakt

Kategorie

Archiwa